Nagtago Ako Sa Ilalim Ng Kama Bilang Biro Sa Araw Ng Kasal Namin, Ngunit Nang Marinig Ko Ang Usapan Ng Asawa Ko At Biyenan Ko, Natuklasan Kong Isang Malaking Patibong Pala Ang Kasal Ko
Ako si Sofia, dalawampu’t anim na taong gulang. Ako ang nag-iisang tagapagmana ng pamilyang Mendoza, na nagmamay-ari ng isa sa mga pinakamalaking pharmaceutical companies sa bansa. Simula noong bata pa ako, nasanay na akong inaalagaan at binabantayan upang hindi mapagsamantalahan ng ibang tao. Ngunit nang makilala ko si Luis, inakala kong nahanap ko na ang aking tunay na pag-ibig.
Si Luis ay isang gwapo, malambing, at masipag na financial consultant. Kahit na alam niyang galing ako sa isang napakayamang pamilya, ipinaramdam niya sa akin na ako ang pinakamahalaga sa kanya, hindi ang aking pera. Dahil sa bulag na pag-ibig, sumang-ayon akong pakasalan siya matapos lamang ang isang taon ng aming relasyon.
Paborito rin ako ng kanyang ina na si Donya Elena. Palagi itong nakangiti, laging nagpapadala ng mga regalo, at tinatawag akong “prinsesa ng kanilang pamilya.” Wala akong nakitang kahit anong masama sa kanila.
Ngunit ang araw na dapat sana ay simula ng aming “happily ever after” ay naging araw na magbubukas sa aking mga mata mula sa isang napakadilim na katotohanan.
ANG BIRO SA GABI NG KASAL
Ginanap ang aming engrandeng kasal sa isang marangyang hotel. Nang matapos ang reception, umakyat na kami ni Luis sa aming Presidential Suite. Dahil sa pagod at dami ng nainom, sinabi ni Luis na maliligo lamang siya sandali upang makapagpahinga.
Habang naghihintay, naisipan kong gawin ang isang biro na madalas naming gawin noong magkasintahan pa lamang kami. Naisip kong magtago sa ilalim ng malaking kama upang gulatin siya paglabas niya ng banyo.
Tahimik akong pumasok sa ilalim ng kama. Nakangiti pa ako habang inaabangan ang pagbukas ng pinto ng banyo.
Ngunit hindi si Luis ang nagbukas ng pinto. Narinig ko ang pagbukas ng main door ng aming suite. Pumasok ang dalawang tao. Nakita ko mula sa ilalim ng kama ang dalawang pares ng paa. Ang isa ay sapatos ni Luis, at ang isa ay ang mamahaling takong ng kanyang inang si Donya Elena.
“Ma? Anong ginagawa mo rito? Baka lumabas si Sofia mula sa banyo,” narinig kong bulong ni Luis, ang tono ng boses niya ay halatang naiinis at nagmamadali.
“Huwag kang mag-alala, nakita ko siyang pumasok sa banyo kanina, matagal pa ‘yon,” sagot ni Donya Elena. Ang boses na ito ay hindi na ang malambing na boses na kilala ko. Ito ay malamig, matigas, at puno ng kasakiman.
Napakunot ang noo ko sa ilalim ng kama. Bakit nandito ang biyenan ko sa honeymoon suite namin?
ANG KAKILA-KILABOT NA PATIBONG
“Ma, hindi ko na yata kaya ‘to. Nakakasuka na ang magpanggap na mahal ko siya. Ang arte-arte, akala mo kung sinong reyna,” reklamo ni Luis.
Parang tumigil ang pagtibok ng puso ko. Pilit kong tinakpan ang bibig ko upang hindi makagawa ng kahit anong ingay.
“Magtiis ka, Luis! Isang taon lang ang kailangan natin!” matalim na saway ni Donya Elena. “Tandaan mo, baon tayo sa utang. Kung hindi dahil sa kasal na ito, matagal na tayong nawalan ng bahay at kumpanya. Ngayon na kasal na kayo, maaari na nating simulan ang plano.”
“Paano nga ba natin makukuha ang yaman niya nang hindi nahahalata ng pamilya niya, Ma?” tanong ni Luis.
“Madali lang,” nakangising sagot ng biyenan ko. “Pinirmahan niya ang joint account documents kahapon, akala niya para sa savings ninyo. Unti-unti nating ililipat ang pera sa offshore accounts natin. Pagdating sa mga shares ng kumpanya, ipapasok ka natin sa board of directors. Papipirmahin natin siya ng power of attorney kapag binigyan natin siya ng sleeping pills na magpapahina sa katawan at isip niya. Sa loob ng isang taon, kukunin natin ang lahat sa kanya. Kapag nakuha na natin ang lahat, iiwan natin siyang walang-wala. Hayaan mo siyang mabulok sa kalsada.”
Nanlaki ang mga mata ko. Ang mga luhang gusto kong pigilan ay nag-umpisang pumatak sa malamig na sahig. Ang pamilyang pinagkatiwalaan ko… ang lalaking pinakasalan ko… sila ay mga halimaw na nagplano ng lahat upang magnakaw at sirain ang buhay ko! Ang kasal na ito ay hindi pag-ibig. Ito ay isang patibong.
“Sige, Ma. Pagkatapos ng isang taon, tatakas na tayo papuntang Europe kasama si Celine,” sagot ni Luis.
Si Celine. Ang “best friend” ni Luis na ipinakilala niya sa akin noong isang buwan. Kabit pala niya ito!
“Good. Ngayon, lumabas ka na at asikasuhin mo ang asawa mong tanga,” huling utos ni Donya Elena bago ko nakitang lumabas ang kanyang mga takong sa pinto ng suite.
ANG TAHIMIK NA PAGBANGON
Nang makalabas si Donya Elena at pumunta si Luis sa banyo, dahan-dahan akong gumapang palabas mula sa ilalim ng kama. Nanginginig ang buong katawan ko, ngunit hindi sa takot, kundi sa isang matinding galit na nagliliyab sa aking dibdib.
Pinunasan ko ang aking mga luha. Inayos ko ang aking buhok at damit. Nang lumabas si Luis mula sa banyo, nakaupo na ako sa gilid ng kama, nakangiti.
“Hi, mahal,” malambing kong bati.
“Sofia, nandito ka na pala,” gulat na sagot ni Luis, pilit na ngumingiti. “Tara na, magpahinga na tayo.”
“Sige, pero kailangan kong umuwi nang maaga bukas sa bahay ng Papa ko. May kailangan akong pirmahan na mahalagang dokumento para sa transfer ng shares ko sa’yo,” pagsisinungaling ko, habang pinapanood ang pagkislap ng kasakiman sa kanyang mga mata.
“T-Talaga? Sige, sasamahan kita bukas, mahal ko,” sagot niya.
Kinabukasan, habang nasa trabaho si Luis at tuwang-tuwang nagpaplano sa kanyang bagong “posisyon”, dumaan ako sa opisina ng aking mga personal na abogado at financial advisors.
“Attorney,” malamig na utos ko, “Gusto kong i-freeze agad ang joint account na ginawa namin ni Luis. Bawiin ang lahat ng power of attorney, at simulan ang masusing imbestigasyon sa lahat ng negosyo ng pamilya niya. Gusto kong malaman ang bawat utang, bawat kalokohan, at bawat panloloko nila. I-prepare niyo na rin ang annulment papers dahil sa fraud.”
ANG PAGGUHO NG ISANG IMPERYO
Makalipas ang isang buwan, naghanda si Donya Elena ng isang malaking “Family Dinner” sa kanilang mansyon. Inimbitahan nila ako upang “ipagdiwang” ang aming unang buwan bilang mag-asawa. Inaasahan nilang may dala akong magandang balita tungkol sa shares na inaangkin nila.
Pagdating ko sa mansyon nila, nakaupo sina Luis, Donya Elena, at maging si Celine sa sala. Umiinom sila ng champagne at nagtatawanan.
“Oh, Sofia! Halika, umupo ka rito!” masayang bati ni Donya Elena, kahit halata ang kaplastikan sa mukha. “Kumusta ang mga papeles para sa board of directors? Naiayos mo na ba para kay Luis?”
Umupo ako sa tapat nila. Tiningnan ko sila isa-isa bago ako ngumiti nang kalmado.
“Oo, Ma. Naayos ko na ang mga papeles,” sagot ko. Kumuha ako ng isang makapal na brown envelope mula sa aking bag at ibinagsak ito sa ibabaw ng glass table. “Pero hindi para sa board of directors.”
Napakunot ang noo ni Luis. Kinuha niya ang envelope at binuksan ito. Nang makita niya ang mga dokumento sa loob, nanlaki ang kanyang mga mata at parang inubusan ng dugo ang kanyang mukha.
“A-Ano ‘to, Sofia?!” nanginginig na sigaw ni Luis. “Annulment papers?! At… Notice of Foreclosure?!”
Napatayo si Donya Elena. “Ano?! Foreclosure?! Anong ibig sabihin nito?!”
“Ibig sabihin,” malamig kong sagot, “binili ng kumpanya ko ang lahat ng utang ng pamilya ninyo sa mga bangko. At dahil hindi kayo nakakapagbayad, kinukuha ko na ang mansyong ito at ang natitirang kumpanya ninyo. Bilang karagdagan, nakansela ko na rin ang inyong mga credit cards at na-freeze ang joint account natin, Luis.”
“P-Paano mo nalaman?! Sino ang nagsabi sa’yo?!” nagpapanik na tanong ni Donya Elena, halos himatayin sa matinding gulat.
Tumayo ako at naglakad papalapit kay Donya Elena.
“Isang munting aral, Ma,” sagot ko, tinititigan siya nang malalim. “Kung magpaplano kayong nakawin ang yaman ng isang tao at saktan siya… siguraduhin niyong walang nakatago sa ilalim ng kama sa araw ng inyong kasal.”
Parang pinagsakluban ng langit at lupa ang mag-ina. Napagtanto nila na narinig ko ang lahat ng kasamaan nila noong mismong gabi ng honeymoon.
“Sofia, pakiusap! Wag mong gawin ‘to!” umiiyak na gumapang si Luis palapit sa akin, pilit na hinahawakan ang binti ko. “Mahal kita! Nagkamali lang ako! Nadala lang ako ng utos ni Mama!”
Ngunit mabilis na pumasok ang mga pulis kasama ang aking abogado mula sa pinto.
“Luis at Elena,” anunsyo ng kapitan ng pulisya. “Inaresto namin kayo sa salang Grand Estafa, Falsification of Documents, at tangkang paglason base sa ebidensya ng mga narekober na sleeping pills mula sa inyong kwarto.”
Napasigaw si Donya Elena habang kinakaladkad sila ng mga pulis palabas ng mansyon. Si Celine ay mabilis na tumakbo palayo nang malamang wala nang pera ang lalaking inaasahan niya.
Pinanood ko silang umalis na may ngiti ng tagumpay sa aking mga labi. Akala nila, ang pagiging mabait ko ay katumbas ng pagiging tanga. Hindi nila alam na ang taong may kakayahang magmahal nang lubos ay siya ring may kakayahang maningil nang walang kahit anong awa.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong gamitin ang kasal at pag-ibig upang manloko at magnakaw sa ibang tao. Ang kasakiman ay laging may katapat na mabilis at malupit na karma. Hindi lahat ng nakangiti at tahimik ay walang alam; madalas, sila pa ang may kakayahang ibagsak ang iyong buong mundo sa oras na subukan mong abusuhin ang kanilang kabutihan.