IKINULONG AKO NG SARILI KONG ASAWA SA LOOB NG ISANG DAHUMBAYANG INDUSTRIAL FREEZER UPANG MAMATAY AKO SA LAMIG PARA MAKAPAGPAKASAL SIYA SA KANYANG MALANDING KABIT! INAKALA NIYANG MAGIGING YELO ANG BANGKAY KO, NGUNIT HINDI NIYA ALAM NA TATLONG ARAW KO NANG ALAM ANG DEMONYO NIYANG PLANO! ANG NAKAKAKILABOT KONG PASABOG PAGBUKAS NIYA NG PINTO ANG TULUYANG NAGPAGAPANG AT NAGPAIYAK NG DUGO SA KANILA SA IMPYERNO!

Ako si Elena, dalawampu’t apat (24) na taong gulang. Bilang nag-iisang tagapagmana at CEO ng “Imperial Cold Storage and Meat Processing Empire,” isa sa pinakamalaking kumpanya sa Pilipinas, maaga kong natutunan kung paano patakbuhin ang isang bilyun-bilyong negosyo. Ngunit pagdating sa pag-ibig, naging bulag ako. Pinakasalan ko si Roman, dalawampu’t walong (28) taong gulang, isang lalaking nagpanggap na nagmamahal sa akin nang lubusan.

Ibinigay ko sa kanya ang posisyon bilang Vice President ng kumpanya. Inakala kong isa siyang tapat at mabuting asawa.

Ngunit tatlong araw na ang nakalipas, gumuho ang buong mundo ko.

Bumalik ako nang maaga sa opisina para surpresahin siya, ngunit pagbukas ko ng pinto, nakita ko si Roman na kahalikan ang aking sariling sekretarya na si Sofia, dalawampu’t apat (24) na taong gulang! Hindi ako sumigaw o umiyak. Tahimik akong nagtago sa likod ng pinto nang marinig ko ang kanilang nakakapanindig-balahibong plano.

“Babe, kailan mo ba tatapusin ang buhay ng asawa mong ‘yan?” malanding tanong ni Sofia habang nakapulupot sa leeg ng asawa ko. “Gusto ko nang maging legal na misis mo para makuha na natin ang buong kumpanya!”

“Relax, babe. Sa Biyernes ng gabi, gagawin na natin ang plano,” malademonyong halakhak ni Roman. “Dadalhin ko si Elena sa Blast Freezer Room No. 4. Sasabihin ko may iinspeksyunin kaming bagong imported meat. Pagpasok niya, isasara ko ang dambuhalang pinto at ila-lock ko mula sa labas. Negative 30 degrees ang lamig doon! Sa loob ng tatlong oras, titigas ang katawan niya at mamamatay siya sa hypothermia. Papalabasin nating aksidente. Dahil ako ang asawa, sa akin mapupunta ang buong bilyun-bilyong yaman niya!”

Nang marinig ko iyon, parang itinarak ang isang libong yelong kutsilyo sa puso ko. Niloloko na nga nila ako, pinaplano pa nilang patayin ako sa pinakamasakit at pinakamalamig na paraan para manakaw ang yaman ko!

Ngunit ang mga luha sa aking mga mata ay mabilis na natuyo. Ang pighati ay napalitan ng isang napakalamig, madilim, at naglalagablab na poot. Gusto nilang maglaro ng yelo? Pwes, ibibigay ko sa kanila ang pinakamalamig na bangungot ng buhay nila.

Sa halip na komprontahin sila, nagpanggap akong walang alam. Ngunit sa loob ng tatlong araw, lihim kong inihanda ang pinakamadugong patibong. Kinontak ko ang mga IT engineers ng kumpanya para palitan ang security override system ng Freezer Room No. 4. Nagpasok ako ng isang malaking kahon sa loob ng freezer na naglalaman ng military-grade thermal suit, oxygen tank, at heated blankets. At higit sa lahat, nagkabit ako ng lihim na CCTV camera sa loob at labas ng freezer na naka-live broadcast sa NBI!

Biyernes ng gabi. Dumating na ang araw ng kanilang plano.

Lahat ng empleyado ay umuwi na. Tahimik at madilim na ang buong warehouse. Lumapit sa akin si Roman, kunwari ay nag-aalalang asawa.

“Hon, kailangan nating i-check ang bagong shipment ng Wagyu beef sa Freezer 4. Ako na ang magsasama sa’yo,” malambing ngunit pekeng ngiti ni Roman.

“Sige, Hon. Tayo na,” kalmado kong sagot.

Pagdating namin sa harap ng dambuhalang bakal na pinto ng Blast Freezer, binuksan ito ni Roman. Umapaw ang makapal at nagyeyelong usok mula sa loob.

“Mauna ka na sa loob, Hon. May kukunin lang akong clipboard,” sabi niya.

Dahan-dahan akong pumasok sa madilim at napakalamig na kwarto. At gaya ng inaasahan ko… BLAG!

Isinara ni Roman ang dambuhalang bakal na pinto! Narinig ko ang malakas na pag-ikot ng kandado mula sa labas. Ikinulong niya ako!

Lumapit ako sa maliit na salamin sa pinto. Nakita ko si Roman sa labas, at biglang lumapit sa kanya si Sofia na may dalang dalawang baso ng mamahaling wine! Naghalikan ang dalawang demonyo sa mismong harap ng salamin kung saan nila ako pinapanood!

“Goodbye, Elena!” malademonyong halakhak ni Roman, dinig na dinig sa intercom. “Masyado kang tanga! Mamamatay kang mag-isa sa lamig habang kami ni Sofia ay magpapakasarap sa bilyun-bilyong iiwan mo! Maging yelo ka sanang hayop ka!”

Inakala nilang iiyak ako. Inakala nilang kakatok ako, magmamakaawa, at unti-unting manginginig hanggang sa mamatay.

Ngunit ang hindi nila alam, sa sandaling tumalikod sila upang mag-inuman, naglakad ako patungo sa dulo ng freezer. Binuksan ko ang inihanda kong kahon. Sinuot ko ang makapal na military-grade thermal suit na kayang labanan ang negative 50 degrees na lamig. Nagtimpla pa ako ng mainit na kape mula sa aking thermos habang nakaupo sa ibabaw ng mga kahon, pinapanood silang dalawa mula sa aking lihim na tablet.

Apat na oras ang lumipas.

Sa labas, tuwang-tuwa na sina Roman at Sofia. Ubos na ang wine nila.

“Patay na ‘yon panigurado. Buksan na natin para matawagan ko na ang pulis at magpanggap akong umiiyak na asawa!” excited na tili ni Sofia.

Dahan-dahang inikot ni Roman ang kandado. Binuksan niya ang dambuhalang pinto. Umapaw ang makapal na usok mula sa loob ng freezer. Hinihintay nilang bumulaga ang aking nanigas at asul na bangkay.

Ngunit paghawi ng usok… literal na nanigas ang buong katawan ni Roman. Naging kasing-puti ng yelo ang mukha ni Sofia. Nabitiwan ni Roman ang hawak niyang susi.

CLANG!

Dahil sa gitna ng nagyeyelong usok, nakatayo ako nang buong gilas. Buhay na buhay. Nakangisi nang napakalamig, habang humihigop ng mainit na kape. Binuksan ko ang intercom at umalingawngaw ang boses ko.

“S-S-Surprise, Roman?” malamig kong bulong na nagpatayo ng lahat ng balahibo nila sa katawan.

“E-E-Elena?! P-Paano… b-bakit buhay ka?!” nanginginig, pinagpapawisan ng malamig, at halos himatayin na sigaw ni Roman habang umaatras! Si Sofia ay napasigaw sa matinding takot, inakalang nakakakita siya ng multo!

“Inakala mong mapapatay mo ako sa lamig para manakaw ang kumpanya ko?” malamig kong halakhak, naglalakad palabas ng freezer. Pinindot ko ang isang remote. Sa isang iglap, bumukas ang lahat ng malalakas na ilaw sa buong warehouse!

At ang sumunod na eksena ang nagpalaglag sa mga puso ng dalawang demonyo.

Dahil sa likod nina Roman at Sofia, nakatayo ang limampung (50) heavily-armed na ahente ng NBI Anti-Organized Crime Division, ang Chief of Police, at ang lahat ng Board of Directors ng aking kumpanya! Hawak nila ang mga video recordings ng lahat ng ginawa ni Roman!

Literal na nanlambot ang mga tuhod ni Roman at bumagsak siya sa malamig na sahig! Si Sofia ay napahagulgol habang tinututukan sila ng mga baril!

“Recorded ng NBI ang pag-lock mo sa akin sa loob mula pa kanina, Roman. Attempted Murder at Corporate Sabotage,” nakangisi kong anunsyo, nakatingin sa kanyang nanginginig at umiiyak na mukha. “At habang naghihintay ako sa loob, nai-transfer ko na ang lahat ng assets at binawi ang posisyon mo. Wala ka nang pera, wala ka nang kumpanya, at higit sa lahat… wala ka nang kalayaan.”

Inakala nilang gagawin nila akong yelo? Pwes, sisiguraduhin kong luluhod sila, gagapang sa putik, at iiyak ng dugo habang inuubos ko ang huling hininga nila sa loob ng pinakamadugong rehas!