Tatlong Araw Bago Ang Aming Kasal, Pinalabas Ng Hipag Ko Na Sinadya Kong Itapon Ang Sabaw Sa Kanya. S.inampal Ako Ng Aking Nobyo Sa Harap Ng Pamilya Niya At Sumigaw, “Humingi Ka Ng Tawad Sa Kapatid Ko!”… Ngunit Sa Halip Na Umiyak, Tiningnan Ko Ang Kumukulong Mantika At Gumawa Ng Isang Hakbang Na Nagpatawag Ng Mga P.ulis
Ako si Maya, dalawampu’t walong taong gulang. Tatlong taon kaming magkarelasyon ni Anton, at tatlong araw na lang, nakatakda na kaming ikasal. Dahil galing ako sa isang mayamang pamilya at si Anton ay nagsisimula pa lamang sa kanyang career, ang mga magulang ko ang sumagot sa lahat ng gastusin sa aming kasal, kabilang na ang bahay na titirhan namin at ang kotseng ginagamit niya.
Akala ko ay nahanap ko na ang lalaking magpapaligaya sa akin. Ngunit may isang tinik sa aming relasyon—ang kanyang nakababatang kapatid na si Stella. Mula pa noong una, palagi na akong pinaparinggan at sinisiraan ni Stella. Naiinggit siya sa lahat ng meron ako at palaging naghahanap ng atensyon mula kay Anton.
Ngunit tiniis ko ang lahat. Hanggang sa dumating ang gabi ng aming pre-wedding family dinner sa bahay na binili ko para sa aming mag-asawa.
ANG EKSENA SA KUSINA
Abala ako sa pagluluto ng hapon na iyon. Habang nagpiprito ako ng isda sa isang malaking kawali na puno ng kumukulong mantika, pumasok si Stella sa kusina.
Kasalukuyan kong inililipat ang bagong lutong sabaw sa isang malaking bandehado. Biglang lumapit si Stella, at nang hindi ko namamalayan, sinadya niyang banggain ang siko ko!
Nawalan ako ng balanse. Ang bandehado ng mainit na sabaw ay natapon, at karamihan nito ay bumuhos sa sahig, ngunit may kaunting tumalsik sa laylayan ng damit ni Stella.
“Ahhhh!!! Ang init! Baliw ka ba, Maya?! Sinadya mong itapon sa akin ‘yung sabaw!” matinis at nag-iinarte na tili ni Stella, na umalingawngaw hanggang sa sala.
Mabilis na tumakbo papasok si Anton at ang kanyang inang si Doña Leticia.
“Stella! Anong nangyari?!” natatarantang tanong ni Anton.
“Kuya! Sinadya niyang itapon sa akin ‘yung mainit na sabaw! Naiinggit kasi siya dahil mas maganda ang damit ko kaysa sa kanya!” umiiyak na palusot ng aking mapanirang hipag, habang pilit na ipinapakita ang kaunting mantsa sa kanyang damit.
“A-Anton, hindi totoo ‘yan. Siya ang bumangga sa akin habang naglilipat ako ng—”
Bago ko pa man matapos ang aking sasabihin, lumapit si Anton. Nanlisik ang kanyang mga mata. At sa harap ng kanyang ina at kapatid, itinaas niya ang kanyang kamay at binigyan ako ng isang napakalakas na S.ampal!
PAK!
Nalaglag ang panga ko. Napahawak ako sa aking namumulang pisngi. Ang lalaking pakakasalan ko tatlong araw mula ngayon, s.inampal ako dahil sa kasinungalingan ng kanyang kapatid?!
“Ang sama ng ugali mo, Maya! Humingi ka ng tawad sa kapatid ko ngayon din!” galit na galit na bulyaw ni Anton, dinuduro ako sa mukha.
“Buti nga sa’yo! Ganyan ba ang ugali ng isang mayamang bride? Walang breeding!” gatong naman ng kanyang ina na si Doña Leticia habang nakapamewang.
ANG MALAGIM NA DESISYON
Natahimik ako. Hindi ako umiyak. Hindi ako nagmakaawa o nakipagtalo.
Tiningnan ko si Stella na palihim na nakangisi habang nagpapanggap na nasasaktan. Tiningnan ko si Doña Leticia na nakatingin sa akin nang may pandidiri. At huli, tiningnan ko si Anton—ang lalaking inakala kong poprotekta sa akin, ngunit siya pa ang unang mananakit sa akin.
Dahan-dahan, ibinaling ko ang aking paningin sa malaking kawali sa kalan. Kumukulo nang husto ang mantika.
Humingi ng tawad? Inakala mo ba, Anton, na tatanga-tanga akong luluhod sa inyo pagkatapos mong manakit sa mismong bahay na ako ang bumili? Gusto niyo ng mainit na eksena? Ibibigay ko sa inyo.
Kalmado akong naglakad patungo sa kalan. Pinatay ko ang apoy.
Napakunot ang noo ni Anton. Inasahan niyang iiyak ako, ngunit ang lamig ng aking mga galaw ay tila nagpabagal sa oras sa loob ng kusina.
Kinuha ko ang mahabang hawakan ng kawali.
“A-Anong ginagawa mo, Maya? Sabi ko humingi ka ng tawad!” medyo nanginginig na utos ni Anton, umaatras nang kaunti nang makita ang blankong ekspresyon ko.
Walang sabi-sabi, iniangat ko ang kawaling puno ng kumukulong mantika… at inihagis ko ang buong laman nito!
Ngunit hindi ko ito inihagis sa kanila. Inihagis ko ang mantika patungo sa gilid ng kalan, kung saan nakapatong ang lahat ng mamahaling alak, mga signature bags nina Stella at Doña Leticia, at ang mga mamahaling regalo na ibinigay nila sa isa’t isa gamit ang aking credit card!
CRASH! HISSSS!
Natunaw at nasira ang mga balat ng bag. Nabasag ang mga bote ng alak. Nagkalat ang mainit na mantika sa buong counter.
“Ahhhh!!! Ang mga bag ko! Mga mamahaling bag ko ‘yan!” nagwawalang tili ni Stella habang pilit na inaabot ang kanyang nasunog na designer bag.
“Maya! B.aliw ka na ba?! Anong ginawa mo?!” pasigaw na tanong ni Anton, nanlalaki ang mga mata.
Ibinaba ko ang kawali sa lababo. Kinuha ko ang aking cellphone mula sa aking bulsa at nag-dial ng isang numero.
“Hello, Police Station? Gusto ko pong mag-report ng Domestic Violence at Trespassing. Opo, nandito sila sa bahay ko. At isa pa po, kanselado na po ang kasal na gaganapin sa bayan ninyo sa Sabado,” malamig ngunit malakas kong pahayag sa kabilang linya.
ANG PAGBAGSAK NG MGA LINTA
Nalaglag ang panga nilang tatlo.
“P-Pulis?! Trespassing?! Maya, bahay natin ‘to! Asawa mo na ako sa Sabado!” natatarantang sigaw ni Anton, biglang nawala ang kanyang kayabangan.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa, hawak ko pa rin ang aking namumulang pisngi.
“Bahay ko ito, Anton. Nakapangalan sa akin ang titulo. At tungkol sa kasal? Wala nang mangyayaring kasal. P.inatay mo ang pagmamahal ko noong s.inampal mo ako dahil sa mga linta mong pamilya,” madiin kong sagot.
“Maya, anak, p-pakinggan mo kami! Nagkamali lang si Anton! S-Stella, sabihin mo ang totoo!” humahagulgol na pagmamakaawa ngayon ni Doña Leticia, na-realize na mawawalan sila ng lahat ng yaman at luho kapag iniwan ko ang kanyang anak.
Umiyak na si Stella, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na pekeng iyak.
“K-Kuya… s-sinadya kong banggain siya… s-sorry! Maya, wag mong kanselahin ang kasal! Saan kami titira?!” pag-amin at pagmamakaawa ng aking mapanirang hipag.
Ngumisi ako nang malamig.
“Too late. Nasira na ang mga bag ninyo. At ngayon, sira na rin ang kinabukasan niyo.”
Ilang minuto lamang ang lumipas, narinig namin ang wang-wang ng sasakyan ng mga awtoridad sa labas. Pumasok ang tatlong P.ulis sa loob ng kusina.
“Officer, ang lalaking ito ang S.inampal ako sa sarili kong pamamahay. At ang dalawang babaeng ito ay ayaw lumabas ng bahay ko. Gusto ko silang paalisin,” pormal kong utos.
Habang pinoposasan si Anton dahil sa kasong pananakit at ini-escort palabas sina Stella at Doña Leticia, patuloy silang nagsisigawan at nagmamakaawa. Pinanood ng lahat ng mga kapitbahay kung paano sila kinakaladkad palabas ng gate, dala lamang ang kanilang mga sirang bag na puno ng mantika.
Kinabukasan, ipina-freeze ko ang lahat ng bank accounts at binawi ang mga sasakyang nakapangalan sa kumpanya ng mga magulang ko na ginagamit ni Anton. Naging usap-usapan sa buong siyudad ang pagkakakansela ng Wedding of the Year, at nasira ang reputasyon ng buong pamilya ni Anton.
Namuhay ako nang malaya, masaya, at napatunayan ko na mas mabuting maging single habambuhay kaysa makulong sa isang pamilyang walang alam kundi manakit at manggamit.
MORAL NG KWENTO: Huwag mong ituring na mahina ang isang tao dahil lamang nagpaparaya siya sa iyong mga kakulangan. Ang isang S.ampal o pananakit, lalo na kapag pumanig ka sa kasinungalingan ng iyong pamilya, ay sapat na upang burahin ang lahat ng pagmamahal at sakripisyo. Kapag ang isang mabuting tao ay napuno, ang kanyang desisyon ay mas mapanganib at mas masakit pa sa kumukulong mantika, at hindi niya kailanman palalagpasin ang pananakit sa kanyang dignidad.