IBINIGAY NG ASAWA KO ANG AMING MAMAHALING SUV SA KANYANG INA, HABANG AKO NA LILIMANG ARAW PANG GUMALING MULA SA CESAREAN SECTION AY PINASAKAY LANG NIYA SA ORDINARYONG BUS—NGUNIT NANG MAMAYA AY MAKITA KO ANG MGA ITO SA HIGHWAY, ISANG NAKAKABIGLANG KATOTOHANAN ANG NAGPABAGSAK SA KANILA!
Dalawampu’t tatlong taong gulang pa lamang ako, si Carla. Limang araw pa lamang ang nakalipas mula nang sumailalim ako sa isang masakit at delikadong Cesarean section upang iluwal ang aming panganay na anak. Ang tahi ko sa tiyan ay sariwa pa at mahapdi sa bawat galaw, at hirap na hirap pa akong maglakad.
Ngunit para sa asawa kong si Richard, ang lahat ng iyon ay walang halaga.
Naganap ang lahat sa araw ng aming pag-uwi mula sa ospital. Pinag-awayan pa namin ito nang gabing nagdaan dahil gusto kong gamitin namin ang aming mamahaling luxury SUV—ang sasakyang binili gamit ang perang ipinamana ng aking mga yumaong magulang—upang ligtas na maiuwi ang sanggol nang walang masyadong alog sa kalsada.
Ngunit kinaumagahan, nagising na lamang ako sa galit na boses ng aking bienan na si Donya Elena, kasama si Richard.
“Carla, huwag kang maarte!” galit na sigaw sa akin ni Donya Elena. “Kailangan ko ang SUV ngayong araw dahil dadalhin ko ang mga kaibigan ko sa isang sosyal na reunion sa Tagaytay! Ang batang ‘yan at ikaw, kaya ninyong sumakay sa bus. Huwag kayong umastang reyna rito!”
Tumingin ako kay Richard, nagbabakasakaling ipagtatanggol niya ako at ang kanyang bagong silang na anak. Ngunit umiwas siya ng tingin at inabot sa akin ang ilang pirasong barya at isang daang piso.
“Sundin mo na lang si Inay, Carla,” malamig na utos ni Richard. “Mag-commute na lang kayo papuntang probinsya. May pinagkakagastusan pa kasi ako sa negosyo ko, kaya tipirin muna natin ang pamasahe.”
Walang nagawa ang luha ko. Habang si Donya Elena ay nakangiting sumakay sa aming mamahaling SUV na may aircon at malambot na upuan, ako ay naglakad palabas ng ospital habang bitbit ang baby bag sa isang kamay at pilit na tinatahi ang sakit ng tiyan, habang inaalalayan ang sarili papunta sa siksikang pampublikong bus sa ilalim ng matinding sikat ng araw.
Ngunit habang nasa loob ako ng bus at umiiyak habang kayakap ang sanggol, hindi ko alam na ang araw na iyon ay magiging simula ng pinakamatinding karma para sa kanila.
(Gustong malaman ang nakakagulat na nangyari sa highway at kung paano ko natuklasan ang lihim na relasyon at transaksiyon ng asawa ko sa kanyang ina na nagpabagsak sa kanila? I-click ang link sa unang comment sa ibaba para mabasa ang buong karugtong!)
[KARUGTONG NG KWENTO]
Makalipas ang dalawang oras na biyahe, habang bumaba ako sa terminal para sumakay pa ng isang tricycle pauwi sa bahay namin, biglang bumagal ang takbo ng mga sasakyan sa malaking highway dahil sa isang traffic jam.
Napatingin ako sa tabi ng kalsada. Isang pamilyar na itim na SUV ang nakaparada sa gilid, at ang makina nito ay nakapatay habang nakabukas ang hood. Usok na usok ang makina.
At nang lumapit ako para maki-isyoso dahil narinig ko ang pamilyar na boses ng bienan ko, nakita ko si Donya Elena na pinagpapawisan, namumula sa galit, at sinisigawan ang isang mekaniko. Si Richard naman ay nandoon din, nanginginig habang kausap sa telepono ang kanyang tinatawag na “business partner.”
Dahil sa sobrang init at sa bigat ng kargada ng SUV na pinilit nilang ipagkaloob sa mga kaibigan niyang matapobre, sumabog ang radiator ng kotse!
Nang mapansin nila ako na nakatayo sa gilid habang karga-karga ang sanggol at pawisan din dahil sa bus, namutla si Richard.
“C-Carla…” nanginginig na tawag ni Richard, lumapit sa akin. “P-paanong napunta ka rito?”
Tinitigan ko siya nang may matinding pandidiri. “Bakit, nagulat ka bang buhay pa kami ng anak mo? O natatakot ka na baka makita ko ang totoo?”
Habang nagpapanic si Richard, biglang nahulog mula sa bulsa ng kanyang jacket ang isang folder ng mga dokumento. Yumuko ako—kahit masakit ang tahi ko—at dinampot ito. Binuklat ko ito sa harap ng kanyang mukha.
Mga dokumento ito ng pag-aari ng lupa at ng SUV na lihim niyang ipinangalan kay Donya Elena nang walang pahintulot ko, kalakip ang mga resibo ng pagwaldas niya ng pondo sa kanyang kasintahan!
“Ipinagpalit mo ang kaligtasan ng asawa mo at ng bagong silang mong anak para sa luho ng nanay mo at ng kabit mo, Richard?” malakas kong sigaw na naging dahilan para mapalingon ang mga tao sa paligid.
Hindi na nakapagsalita si Richard. Si Donya Elena naman ay natulala nang malamang dahil sa katakawan niya sa sasakyan, tuluyan silang napahiya sa gitna ng lansangan.
Kinabukasan, hindi na ako bumalik sa bahay na iyon. Dumeretso ako sa aking abugado, kinuha ang buong karapatan sa mga ari-arian ko gamit ang mga dokumento ng aking mga magulang, at isinampa ang kasong abandonment at financial abuse laban kay Richard.
Sa isang iglap, ang lalaking walang awa sa kanyang pamilya ay natagpuan ang sarili na walang kotse, walang pera, at iniwan ng lahat.