Narito ang pagpapatuloy at kapana-panabik na pagtatapos ng iyong kuwento:
“Lyra? Ikaw nga,” mahinang sambit ni Alexander, bakas ang labis na pagkagulat sa kanyang mga mata. “Ang henyo sa likod ng tagumpay ng kumpanya ni Mateo… ano ang ginagawa mo sa ganitong kalagayan?”
Tumingin ako nang diretso sa kanyang mga mata nang walang pag-aalinlangan. “Pinatalsik ako ng asawa ko dahil sa kasinungalingang itinanim ng iba. Tinanggalan niya ako ng lahat—ngunit hindi niya kailanman maaalis ang aking utak.”
Isang bahagyang ngisi ang gumuhit sa mga labi ni Alexander. Matagal na niyang hinahangaan ang aking mga plano sa negosyo mula sa malayo at batid niyang si Mateo ay isa lamang huwad na pinuno kung wala ako. Hinawakan niya ang aking maleta at marahang inalalayan ang aking braso.
“Kung ganoon, magsanib tayo ng pwersa,” alok ni Alexander habang bumubulong sa gitna ng ugong ng bus. “Bigyan mo ako ng iyong talino, at ibibigay ko sa iyo ang buong kapangyarihan at yaman ng Zobel Empire upang pabagsakin ang mga nagtaksil sa iyo.”
Hindi ako nagdalawang-isip. “May kasunduan tayo.”
Dinala ako ni Alexander sa kanyang pribadong penthouse kung saan inasikaso ako ng pinakamahuhusay na doktor para sa kapakanan ng aking triplets. Sa loob ng sumunod na tatlong buwan, habang inaalagaan ko ang aking pagbubuntis, tahimik naming binalangkas ang pagbagsak ng kumpanya ni Mateo. Ginamit ko ang aking kaalaman sa mga lihim na kontrata, mga utang, at mga butas sa sistema ng negosyo ng aking dating asawa. Sabay-sabay na binili ni Alexander ang mga utang ni Mateo, habang ang mga tapat kong tauhan ay palihim na nangalap ng ebidensya laban sa pekeng DNA test at pagnanakaw ng pondo ni Cassandra.
Makalipas ang ilang buwan, matagumpay kong isinilang ang tatlong malulusog na sanggol—dalawang lalaki at isang babae—na ligtas sa ilalim ng proteksyon ni Alexander. Nang ako ay tuluyang makabawi ng lakas, dumating ang araw ng paniningil: ang Taunang Gala ng mga Bilyonaryo sa Maynila.
Ito ang gabi kung saan ipagdiriwang sana nina Mateo at Cassandra ang kanilang bagong proyekto. Nakatayo ang dalawa sa gitna ng marangyang bulwagan, suot ang kanilang magagarang damit, mayabang na nakikipag-usap sa mga mamamahayag at negosyante.
Ngunit biglang bumukas ang malaking pinto ng bulwagan.
Natahimik ang buong silid. Lahat ng tingin ay napalingon sa aming dalawa ni Alexander. Suot ko ang isang napakagandang itim na panggabing bestida na may matingkad na kinang at matapang na slit, habang maayos na nakatindig si Alexander sa aking tabi sa kanyang eleganteng tuxedo. Wala na ang mahinang babaeng itinapon sa kalsada; ang nakatayo sa harapan nila ay isang makapangyarihang reyna.
Nalaglag ang baso ng alak mula sa kamay ni Mateo. “L-Lyra?! Paano…”
“Mukhang gulat na gulat ka, Mateo,” malamig kong sabi habang papalapit sa entablado kasama si Alexander.
“Gwardya! Palabasin ang babaeng ‘yan!” sigaw ni Cassandra nang may halong takot sa boses.
“Walang gagalaw sa kanya,” dumadagundong na utos ni Alexander. “Hawak na ng Zobel Corporation ang pitumpung porsyento ng mga shares ng kumpanya ninyo simula kaninang hapon. Kayo ang walang karapatang manatili rito.”
Sa malalaking screen ng bulwagan, biglang lumabas ang mga dokumentong nagpapatunay ng manipulasyon ni Cassandra sa DNA test kasabwat ang isang tiwaling doktor, pati na rin ang lihim niyang paglilipat ng pondo ng kumpanya patungo sa kanyang sariling offshore account. Kasabay nito, ipinakita ang opisyal na legal na pagbawi ko sa lahat ng ari-ariang orihinal na nakapangalan sa aking talino at estratehiya.
Dumating ang mga pulis upang arestuhin si Cassandra dahil sa panloloko at pagnanakaw. Habang pinoposasan siya, umiiyak at nagmamakaawa si Mateo sa aking harapan.
“Lyra, patawarin mo ako! Nilinlang lamang ako ni Cassandra! Bumalik ka na sa akin… para sa ating mga anak!” lumuluhang pakiusap ni Mateo habang nakaluhod sa marmol na sahig.
Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa nang may matinding pandidiri.
“Huli na ang lahat, Mateo. Ang mga anak ko ay hindi kailanman magkakaroon ng duwag at traydor na ama. Sinira mo ang iyong sariling kapalaran sa sandaling pinalayas mo ako sa iyong buhay.”
Iniwan namin si Mateo na wasak, walang natirang yaman, at kahiya-hiya sa harap ng buong mataas na lipunan. Sa labas ng bulwagan, sa ilalim ng liwanag ng mga bituin, huminto si Alexander at hinawakan ang aking kamay nang may paggalang at init.
“Tapos na ang laban, Lyra. Ngayon, oras na para itayo mo ang sarili mong imperyo kasama ang iyong mga anak… at kung pahihintulutan mo, nais kong manatili sa iyong tabi.”
Ngumiti ako sa kanya nang may bagong pag-asa. Mula sa isang siksikang bus sa EDSA hanggang sa tugatog ng tagumpay, napatunayan kong ang tunay na lakas ng isang babae ay hindi kayang sirain ng anumang pagtataksil.